एकदिन मेनुका भेट भइ। बिहे भएको झन्डै साढे २ वर्ष पछि देखेको थिए। यदि पहिलेको स्तनलाइ ठूलो मान्ने हो भने अहिलेकोलाइ के भन्ने? उ निराश देखिन्थी। माइत आएको २-३ दिन भइसकेको रहेछ। नजान भन्दा भन्दै बुढा कोरिया उडेछन। सासुको कचकच सुनेर दिक्क भएर माइत आएकी रहिछ।
बसेर गफ गरे। उ पहिले भन्दा मोटाएकी थिइ। केही दिन पछि काकीले बल्ल भन्नुभयो, 'झन्डै ४ महिनाको बच्चा खेर गयो।' पेट दुख्न थालेपछि हस्पिटल लगेको रहेछ। बच्चा फाल्नु परेछ। घरमा काम धेरै लगाएर त्यस्तो भएको भन्दै काकीले बहिनीको सासु ससुरालाइ गाली गर्दै हुनुहुन्थ्यो। बच्चा नभएको झोकमा बहिनीको बुढा बाहिर उडेका रहेछन्। २-३ हप्ता माइत बसिसकेपछि बहिनी बिस्तारै खुसी देखिन थालेकी थिइ।
बहिनीसंग राम्रै घुलमिल भएको थिए। संगै बाहिर डुल्न जान्थ्यौ। रेस्टुरेन्ट जान्थ्यौ। फिल्म हेर्थ्यौ। उसलाइ पनि साथी भएको थियो, अनि मलाइ राम्री केटी लिएर हिड्दाको मज्जा आएको थियो। बाटोमा केटाहरुले बहिनीको छाती हेर्थे। हेर्दा राम्री अनि सेक्सी छाती भएपछि केटाहरुलाइ के चाहिन्छ र?'
बहिनी माइत बसेकी ३ महिना बितिसकेको थियो। १-२ दिन बिराइ, उसँग भेट हुन्थ्यो।
उ चञ्चले स्वभाव देखाउँथी। सायद पिडा भुलाउन त्यस्तो गरेकी होली।
एकदिन, बहिनी बाहिर गएको बेला काकीले मलाइ भन्नुभयो, 'सुन त, बहिनीले त्यो तेरो साथीको बारेमा सोध्दै थिइ। फोन नम्बर छ भने दे त।'
'किन?', मैले सोधे।
'भेट्न खोज्दै छे। पुराना साथीहरु भयो भने भुल्थी की।'
'म आफै दिउँला काकी।', मैले भने।
मेरो साथीसंग बहिनीको कुनै देखभेट थिएन। बेलुका बहिनी आएपछि सोधे, 'तिमीले मेरो साथीको फोन नम्बर किन मागेकी हौ?'
'त्यसै भेट्न मन लागेर। दिनु न।'
'किन भेट्नु पर्यो?', मैले सोधे।
'गफ गर्न नि। किन हुन्छ अरु?', उसले निधार खुम्च्याउदै भनी।
'उसको विहे भइसक्यो। उसकी बुढीले थाहा पाइ भने के होला? हुन्न नभेट।', मैले भने।
'विहे नभएको साथी कोही छैन?', उसले रिसाउँदै सोधी।
'किन चाहियो? के भयो भन त?', मैले सोधे।
'केही होइन।', उ रिसाएर हिडी।
त्यो साथीको विहे भएको थिएन। भेट्दा कहिले काहीँ बहिनीको बारेमा सोध्थ्यो। अझै मनपराउँथ्यो। तर काकीको अनुहार सम्झेर रिस उठ्छ भन्थ्यो। फोन गरेर हालखबर बुझे।
भोलिपल्ट काकीलाइ सोधे, 'मेनुकालाइ के भएको हो काकी, सोध्यो भने पनि रिसाउँछे।'
'खै के हो! बुढो चाहिएको होला नि। नाक कटाउने भइ यसले!', काकी पनि रिसाउनु भयो।
'लौ हो र? सम्झाउनु पर्यो काकी।', मैले भने।
'कति सम्झाउनु। यो उमेरमा यस्तै हो। सम्झाएर सम्झिने खालकी छे र?'
'विहे गरेकी केटी, यसरी अरु केटाहरु खोज्दै हिडेको थाहा भयो भने समाजले के भन्ला? जसरी नि सम्झाउनु पर्छ काकी।'
'मैले सकिन। तैँ एक पटक सम्झाएर हेर।', काकीले भन्नुभयो।
'मैले के भन्ने?, तपाइ अलिक नरिसाइ सम्झाउनु न।'
'भन्ने कुरा सबै भनिसके। गाली गरेर पनि नहुने।', काकीले दिक्क मान्नुभयो।
भोलिपल्ट सोधे, 'सम्झाउनु भयो त?'
'मैले भनेको मान्दिन। आज नि हिडिसकी बाहिर। कता गएकी हो, कोसंग गएकी हो? दुनियाले थाहा पाउने भयो। भएको इज्जत फाल्ने भइ। लौन तैले एक पटक सम्झाइ दे।'
बहिनी मध्यरातमा आइपुगी। राती क्लब गएर आएकी रहिछ। हल्का रक्सी पनि पिएकी थिइ।
'रमाइलो पनि गर्न नपाउनु', भोलिपल्ट सोध्दा सन्किइ। अरु केही भनिन। दिउँसो काकीलाइ सुनाए।
'घर पठाइदिन पाए हुने। जानै मान्दिन। के गर्ने होला?'
'हामीले रोकेर रोकिन्न काकी।'
'तिमीहरु संगै डुल्थ्यौ, घुम्थ्यौ। तलाइ थाहा होला नि, के गर्छे, के गर्दिन भनेर।', काकीले सोध्नुभयो।
'भन्न पनि अप्ठ्यारो ...', मैले भने।
'तपाइ थाहा छ, भन के हो?'
'त्यही हो काकी, केटाहरुको नम्बर माग्दै थिइ। एक्लै बस्न सक्दिन, केटाको बानी परेको छ भन्दै थिइ।', मैले बढाइचढाइ गरेर सुनाइदिए।
'लौ यसले नाक कटाउने नै भइ। अनि तैले नम्बर दिइस?'
'कहाँ दिनु, छैन दिएको।'
'न दे है। के गर्ने होला, सुध्रिने छाँट पनि छैन। अर्को विहे गर्दिउँ भने पनि केटा कहाँ पाउनु। अब अहिलेको केटा फर्किने हो कि होइन। कस्तो घरमा विहे गरेर दिइएछ, हरे!'
२-४ दिन काकी निकै तनावमा हुनुभयो। बहिनी पनि बोल्यो कि रिसाउने गर्थी। घरको माहौल साह्रै विग्रिएको थियो।
एक दिन काकीले भन्नुभयो, 'तेरो गर्लफ्रेन्ड छन् कि छैनन्?'
'छैनन्।', मैले ढाँटे।
'यसलाइ बाहिर घुमाउने गर न, तसंग घुम्न जान्थी हैन?'
'घुम्न मात्र जान्न भन्छे। बहिनीसंग यस्ता कुरा कसरी गर्ने, मैले राम्रोसंग सोधेको पनि छैन।', मैले कुरा बनाएर भने।
काकीले निकै बेर केही भन्नुभएन।
'हेर बाबु, बहिनीसंग नजिक तै छस्। घर भित्रको कुरा भित्रै राख्नुपर्छ। साथ चाहिएको बेला दाजुभाइले नै हो सहयोग गर्ने। जति अप्ठ्यारो लागे पनि तैले सकेको सहयोग गर्नुपर्छ अब।'
'मैले गर्न सक्ने सबै गरिसके काकी।'
'त्यसलाइ भुलाउनु पर्यो। त्यो बिग्रिसकी। त्यसलाइ केटा संगै सुत्नुपरेको हो भने.. तैले साथ दिनुपर्यो?', काकीले भन्नुभयो।
'के भन्नु खोज्नु भएको काकी, मैलै बुझिन।', मेरो मुटु ढुकढुक हुन थाल्यो।
'सिधा कुरा गर्दा... तँ बहिनीसंगै सुत्नु पर्यो। त्यसो हो भने कुरा घर भित्रै रहन्छ। बाहिर समाजले कुरा काट्दैन।'
'लौ काकी के भन्नुभएको? आफ्नै बहिनीसंग कसरी सुत्नु। मर्यादा भन्ने नि हुन्छ नि?'
'मर्याद तेरो बहिनीले नाघिसकी। समाजमा नाक कटाउनु भएन नि। जति अप्ठ्यारो लागेपनि केही हुन्न। मुख फोरिहाले, अब नाइँ नभन।'
'हुन्छ कसरी भनुँ?'
'सानोमा रनुकालाइ धन्सारमा लगेर के गरेको भन त?', काकीले मुस्काउँदै सोध्नुभयो। मेरो मन ढुकढुक गर्यो, केही बोलिन। 'अब दिदीलाइ त्यस्तै गर। तलाइ नौलो कुरा होइन यो, धेरै झट्टा नपार, खुरुखुरु मान।'
'के गरे र मैले। नभएको कुरा नभन्नु न।', मैले भने।
'भयो धेरै सोझो नबन, रनुकाले सबै भनेकी छे, कोठी खोज्न कट्टु फुकालेको, आफ्नै फुकालेर देखाएको कुरा, मलाइ सबै थाहा छ।', काकीले भन्नुभयो।
चुपचाप बसे।